พาน้องแมวไปหาหมอที่คลินิกใกล้บ้าน

cat-to-the-doctor

ใครหลายคนคงจะเคยมีประสบการณ์ในการเลี้ยงสัตว์เลี้ยง ไม่ว่าจะเป็นน้องหมา น้องแมว น้องนก น้องกระต่าย น้องจิ้งจก (เอิ่ม…อันหลังไม่ใช่ล่ะ) กันมาไม่มากก็น้อย ล้วนแล้วแต่เจอวีรกรรมสุดป่วนของเหล่าเจ้าบรรดาตัวแสบทั้งหลาย ถ้าถามฉันขอบอกเลยว่าฉันเจอมาหมดแล้วไม่ว่าจะเป็นหมาน้อยสุดเฮ้ว กรงเล็บน้องแมว หรือการวิ่งไล่จับเจ้ากระต่ายตัวจ้อย แต่สิ่งที่ฉับจำได้ไม่ลืมก็คือ “สาวน้อย” ของฉัน

สาวน้อยเป็นแมวสีขาวปลอดที่ฉันเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่มันยังตัวเล็กๆ แม่สันนิษฐานว่ามันน่าจะโดนคนใจร้ายเอามาปล่อย ตอนแรกฉันยังไม่กล้าที่จะเล่นกับมันเท่าไหร่นัก เป็นเพราะมันยังไม่ได้ฉีดยาพิษสุนัขบ้าและวัคซีนป้องกันโรคของแมว แต่วันนี้แหล่ะที่ฉันจะพาน้องแมวตัวน้อยไปฉีดยาที่คลินิกใกล้บ้าน ซึ่งเป็นร้านประจำของสัตว์ทุกตัวในบ้านฉันเลยล่ะ พูดถึงคลินิกนี้ ทุกครั้งที่ฉันพาแมวไปที่คลินิกจะพบเห็นสัตว์แปลกๆที่พามาให้คุณหมอรักษา หรือบางทีก็เจอคนเอาน้องหมา น้องแมวมารักษาและก็ปล่อยทิ้งไว้ พอหายแล้วก็ไม่มารับกลับบ้านก็มี คุณหมอเป็นคนใจดีมาก เก็บมาเลี้ยงเองทุกตัว จนตอนนี้ร้านหมอจะกลายเป็นสวนสัตว์ไปเสียแล้ว หลังจากที่สาวน้อยฉีดยาเรียบร้อย ฉันก็พาเดินกลับบ้าน

ตอนนั้นฉันกับสาวน้อยเมื่อเป็นเงาของกันและกัน ไม่ว่าฉันจะเดินไปไหนจะมีสาวน้อยเดินตามไม่ห่าง จนมาวันหนึ่งสาวน้อยมีอาการแปลกๆมันไม่ค่อยกิน ซึมลงอย่างเห็นได้ชัด พยายามหลอกล่อด้วยขนมที่มันชอบแล้ว มันก็ไม่สนใจ วันๆเอาแต่นอน จนฉันทนไม่ไหวตัดสินใจพาสาวน้อยไปคลินิก เพื่อให้คุณหมอดูอาการ จากการตรวจเบื้องต้นหมอแจ้งว่าจะต้องเจาะเลือดไปตรวจและให้สาวน้อยนอนแอดมิทที่คลินิกเพื่อให้น้ำเกลือเพราะสาวน้อยมีอาการอิดโรย แค่ฉันเห็นว่าสาวน้อยต้องโดนเจาะเลือด ใส่สายน้ำเกลือน้ำตาก็หยดแหมะเสียแล้ว มันไม่เคยห่างฉันเลยแต่ฉันต้องจำใจเดินกลับมาบ้าน

พอเช้าวันรุ่งขึ้นฉันได้รับข่าวร้ายหมอโทรมาบอกว่าสาวน้อยจากไปเสียแล้ว ด้วยโรคไวรัสไข้หัดแมวชนิดเฉียบพลันเอามารักษาช้าไป ฉันจำได้ไม่ลืมว่าฉันร้องไห้จนไม่มีน้ำตาเฝ้าโทษตัวเองว่าคลินิกอยู่ใกล้บ้านแค่นี้ทำไมถึงไม่รีบไป ถึงแม้เวลาจะผ่านมาแล้วแต่ฉันไม่เคยลืมเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน “สาวน้อย”